In die tien korte dagen is zoveel gebeurd…

13427909_10210278128020716_5204013741803923959_n

 

De eerste zaterdag kwam Elodie Kint van de PZC langs samen met fotografe Marieke Mandemakers. Het was erg gezellig met deze dames, ik was me er maar vaag van bewust dat ik eigenlijk geïnterviewd werd. En Elodie wist er toch een mooi en duidelijk stuk van te maken:
Het PZC artikel

Donderdag ochtend kwam een jury langs voor de Kunstschouw Award, bestaande uit:
Ifrea Dorreman, docente CKV en beeldende vorming
Rosalinde van Ingen Schenau, beeldend kunstenaar
Alex den Hoed, galeriehouder

De Kunstschouw Award wordt ieder jaar toegekend aan een jonge kunstenaar (onder de 40). En tot mijn verbazing hoorde ik vrijdagochtend dat ik één van de drie genomineerden was! De hele groep kunstenaars van de locatie leefde mee, het was een zeer bijzonder moment. Wat was ik blij dat ik dat mocht delen met zulke leuke en lieve mensen.
(onderaan deze tekst vindt u hun namen en websites, ga zeker ook even hun werk bekijken!)

 

13483165_546719755512375_9032779549331762692_o

Zaterdagavond werd tijdens het kunstmaal bekend gemaakt wie de uiteindelijke winner was geworden. Hoewel ik de Award niet heb gewonnen voel ik me met het jury rapport en de support van mijn collega’s zeker een winnaar!

 

Juryrapport:
“Voor haar fotografie dat als puur en zeer esthetisch werd ervaren, een fotografische beleving vol van emotie, adembenemend mooi en intrigerend. Haar werk is zeer goed uitgevoerd, zowel technisch in haar perfectionisme als in haar beeldkeuze, strak en met een duidelijk inhoudelijk concept. Zij weet een Rembrandtiaans licht in haar fotografie te vangen. Haar werk slaat een brug tussen oude meesters en hedendaagse fotografie. Op zoek naar het licht in een donkere ruimte, gevangen in een hedendaagse techniek.
Een speciale eervolle vermelding komt haar toe: de kunstwerken zijn af en smaken naar meer! Ook voor een groter formaat is haar werk sterk genoeg. Deze jonge kunstenaar wordt als zeer veelbelovend gezien.
Een advies van de jury? De werken mogen qua prijs best wat omhoog en in een oplage, van bijvoorbeeld 3 uitgevoerd worden.”

Anne Nobels, een verlangen naar licht, knarsend

 

Zondag was de laatste dag en een tamelijk rustige dag. Net na sluiting kreeg ik plotseling de telefoon overhandigd
van Mira. Het was Rosalinde, van de jury,  met nog meer fantastisch nieuws. Ik werd uitgenodigd door het kunstenaarsinitiatief “Mon Capitaine” in Middelburg voor een solo expositie en daarbovenop kreeg ik ook nog een aanmoedigingsprijs aangeboden. Wauw!

Langzaam werd alles weer ingepakt en samen schoven we aan tafel voor een feestelijk laatste maal. Daarna was het toch echt tijd om afscheid te nemen en weer terug te keren naar de normale wereld. Af en toe moet ik mezelf nog even knijpen om te controleren of het wel allemaal echt gebeurd is…
Een prachtige ervaring, wat heb ik ervan genoten!

Tot slot wil ik graag nog even uw aandacht  voor mijn collega’s van Mira’s Glasatelier waarmee ik dit geweldige avontuur heb mogen delen:
Ilona Bruins
Martijn Tharner
Mira de Koning
Raimond Evers
Renske Leeuw